Weer een nieuw land bezocht

Zaterdag hebben we pretpark Mirabilandia bezocht, waar ze diverse achtbanen hebben, maar ook simpelere attracties voor kinderen (en 50+-ers zoals ik). De thema's zijn dino's, maya's en het wilde westen, maar daarbij waren er nog gesponserde 'thema's' als Nikelodeon en Ducati. We zijn in een attractie geweest vergelijkbaar met de bekritiseerde kookpotten in de Efteling. Guus kocht een skip-the-line ticket voor een achtbaan met heel veel loopings, ook ondersteboven. Ook heeft Guus een waterbaan attractie gedaan, waarbij hij van hoog omlaag schoot een meertje in. Die attractie zat in een uithoek en wellicht daarom was de rij daar niet zo lang. Een gewone wildwaterbaan was er ook voor ons beiden. 

De tweede zondag en donderdag waren rustdagen, die we deels op het strand aan en in zee hebben doorgebracht. Er is een mooi zandstrand bij de camping. Er zijn echter weinig golven vanwege een dam verderop in zee. Aan de horizon zie je diverse boorplatforms liggen. 
Deze tweede week zitten er Duitse jongeren in het huisje naast ons. Zolang de meiden 's-morgens samen zijn, is het er nog redelijk rustig. Echter, zodra de Duitser uit zijn bed komt, dan voert hij luid het hoogste woord. Zelfs telefoneren doet hij steeds op de speaker, zodat de halve camping kan meegenieten.

Na onze bezoeken aan Monaco en Liechtenstein in 2025, stond er nog een landje hoog op mijn verlanglijst en dat hebben we maandag bezocht - het 61 km² grote San Marino. Het was echt een heel leuk plaatsje op een berghelling in de Apenijnen met smalle straatjes en veel uitzicht. Ook is er nog een stadsmuur met stadspoorten. 
San Marino zou in het jaar 301 gesticht zijn door de heilige Marinus. De metgezel van Marinus stichtte in datzelfde jaar het naburige San Leo. Ook bij San Leo lag er een kasteel hoog op de berg. Er was een grote kathedraal, waarvan de vloer hier en daar werd onderbroken door uitstekende stukken rots. Verder was er een muurschildering van de beruchte Federico da Montefeltro (1422-1482) en er was een oude toren.
Daar in de omgeving ligt ook het plaatsje Verucchio met - heel handig - een waterkraan op het plein. Ook staat er een kasteel van de familie Malatesta op de heuvel met een losse klokketoren. In de grote zaal hing een stamboom van de Malatesta familie aan de muur. De nakomelingen van de eerste Malatesta splitsten zich in twee takken en de tak van Verucchio veroverde later ook de stad Rimini.